My lady

Beste lezeres,

Ik ga er even van uit dat je een vrouw bent die dit leest. Wanneer dat niet het geval is, jammer, lees gerust verder, je zult jezelf wellicht herkennen in het verhaal, maar je zult er niet wijzer van worden. Hoe het ook zij, je bent naar alle waarschijnlijkheid niet per ongeluk op deze pagina belandt. Wanneer je wel een vrouw bent, hoop ik vurig dat je verder leest en dat je jezelf in het verhaal herkent en de durf hebt om de nodige actie te ondernemen.

Ik wil je namelijk een zeer erotisch geheimpje vertellen. Het gaat om een vrouw waar ik al vanaf mijn tiende jaar verliefd op ben. Het is een vrouw die echt bestaat, maar ik ken haar niet. Buiten dat zal ze nu een jaar of zeventig zijn, tachtig misschien zelfs wel, of misschien is ze wel al dood. Want ik ben nu een getrouwde man van zesenvijftig en zij was een jaar of twintig toen ik haar voor het eerst zag, althans dat was ze op de foto, die zelf misschien nog wel een stuk ouder was.

Het gaat om een van de eerste naaktfoto's die ik in mijn leven gezien heb. Mijn vader had een mapje waarin hij een paar seksboekjes zuinig bewaarde. Op een mooie dag vond ik dat mapje en zag ik haar, mijn ideaal. Ze staat ergens buiten in een veld bij een rune op witte pumps met zwarte kousen, witte kousenbandjes, en een open geslagen zwarte lange jas. Voor de rest is ze naakt. Gewoon een zwart/wit foto, maar met een perfecte vrouw erop in een perfecte houding.

Ik ben niet jaloers aangelegd, maar op de fotograaf die deze opname heeft gemaakt, ben ik het wel. Niet alleen het fotograferen zelf, maar alles wat daarbij komt kijken boeit me enorm en prikkelt mijn fantasie nog steeds tot op de dag van vandaag. En niet alleen de naakte vrouw en de pose die ze aanneemt, maar ook de blik in haar ogen. Alsof ze wil zeggen; "Ik schaam me dood dat ik dit zo heerlijk vind." Alsof ze toegeeft aan een diepe innerlijke onbedwingbare dwang om zichzelf op deze zalige manier aan de wereld te tonen. Alsof ze al uren lang heeft genoten van de reis naar dat veld, omdat ze die naakt onder haar jas heeft afgelegd. Talloze mensen hebben haar gezien die reis en niemand heeft kunnen vermoeden dat ze er zo overheerlijk uitzag onder die regenjas. Om ook maar alle schijn weg te nemen, heeft ze zelfs een blouse aan, zodat het leek of zij al die tijd netjes gekleed was. Maar in werkelijkheid was haar onderlichaam al die tijd naakt. Haar schitterende benen slechts gehuld in de mooiste nylons die je maar bedenken kunt, met daaronder mooie witte hakjes.

Eenmaal in het veld moet ze, misschien wel omzichtig en verlegen, haar blouse hebben losgeknoopt. Daarna is ze op de plek gaan staan die de fotograaf haar aanwees en heeft ze de houding aangenomen die ze wellicht samen eindeloos hadden geoefend. Gekleed, naakt, voor de spiegel, thuis, in een gehuurde ruimte, of een hotelkamer, wie zal 't weten. Nikita, zo heb ik haar genoemd, heeft daarna haar benen een ietwat overdreven wijd uitelkaar gezet, met haar voeten iets naar buiten gericht, haar bekken iets gekanteld naar rechts, haar kontje iets naar achteren gedrukt en haar borsten naar voren, haar benen gestrekt, diep adem gehaald en haar jas opengegooid. Alles aan die opname is perfect. De stand van haar hoofd, de korte blonde haren, de schaamte en tegelijkertijd de passie in haar ogen, zelfs haar rechter hand die gedeeltelijk zichtbaar is, is een sexy onderdeel van de foto. Alles, maar dan ook alles ademt een diepe niet te onderdrukken wil uit om dit te doen. Die gebeurtenis moet voor haar en de fotograaf een verrukkelijke onuitwisbare herinnering hebben opgeleverd.

Ik heb in m'n leven misschien n of twee keer de kans gehad om een vrouw zover te krijgen dat we de foto zouden namaken. Ik heb die kans, stom genoeg, nooit gegrepen. En zoals ik al schreef, ik ben nu zesenvijftig, dus snel zal een volgende kans zich niet meer aandienen. Tenzij, tenzij jij een vrouw bent die opgewonden raakt van hetzelfde idee. Begrijp me goed, ik ben nergens anders op uit dan het maken van die foto, (maar ik ga ook niets uit de weg). Het gaat mij om de erotiek van het maken van de foto en alles wat eraan vooraf gaat. Het schrijven en publiceren op het web van dit verhaal en de foto waar het om gaat, is het begin ervan. Dat jij het leest is stap twee. Wanneer we verder gaan, zal dat weken, zo niet maanden en misschien nog wel langer gaan duren. Het zoeken naar de juiste regenjas, de goede hakken, de nylons, de blouse, de kousenbandjes, het oefenen van de correcte houding, het praten erover, het verzamelen van moed, het uitzoeken van een leuke plek, het stiekem mailen naar elkaar, het niet kunnen wachten, het uitstellen omdat het regent, alles, maar dan ook alles wat te maken heeft met het maken van die ene perfecte opname.

Ben jij die vrouw? Die dame die een beetje onfatsoenlijk wil zijn, maar dat nog steeds niet durft? Die vrouw ergens tussen de achttien en de zestig, met in ieder geval twee mooie benen? Ben jij die vrouw die net als ik die kans nog nooit gegrepen heeft en daar nu spijt van heeft? Ben jij de vrouw die met angst en beven, en met gepaste verlegenheid en schaamte deze erotiek omarmt? Ben jij de vrouw die ik zoek? Wanneer dat zo is, bekijk dan de foto met daaronder een beschrijving van hoe we nu verder gaan op de volgende pagina. Het password is de naam die ik aan haar gegeven heb.

Vul hieronder het password in en click daarna op Foto: